Chorizo to tradycyjna kiełbasa hiszpańska robiona z wieprzowiny. Jest to łatwo rozpoznawalny specjał kuchni hiszpańskiej dzięki swojemu mocnemu i charakterystycznemu zapachowi. Chorizo w Hiszpanii ma nieskończoną liczbę wersji. Jej podstawowy skład to mięso i tłuszcz wieprzowy, sól, papryka słodka i pikantna, której proporcje decydują o charakterze chorizo. Kiełbasę chorizo suszy się tygodniami, a proces dojrzewania nadaje jej charakterystyczny kwaskowy smak. Uzupełnieniem jest czosnek, oregano, brandy, saletra albo sól peklowa. Kiełbasę Chorizo zawsze kupowałam w sklepie i nigdy mi do głowy nie przyszło aby zrobić tę hiszpańską pikantną kiełbasę samemu.
A przepisów z chorizo trochę się nazbierało:
– farfalle z bobem i chorizo
– grzanki z jajecznicą i chorizo
Gdy podczas wspólnego gotowania z San Jacinto, a właściwie w czasie wolnym od gotowania, wpadła mi w ręce książka Susan Mahnke Peery „Domowy wyrób wędlin” to od razu zwróciłam uwagę na przepis na domowe chorizo w stylu hiszpańskim. Postanowiłam, że jak wrócę do domu to zabiorę się za ten przepis. Prawie wszystkie składniki na kiełbasę miałam, pominęłam jedynie ziarna kopru z prostej przyczyny akurat tych ziaren nie miałam i do tego jakoś do mnie nie przemawiał koper w kiełbasie. Przewidziany był też długi okres suszenia chorizo, bo 8 tygodniowy. Chorizo zostało zrobione. Kiełbasa sobie wisiała, a ja co drugi dzień ją obwąchiwałam, czy przypadkiem nic się z nią nie dzieje złego. Kiełbasa podsychała w dosyć szybkim tempie, po 2 tygodniach nie wytrzymałam i odcięłam jedną porcyjkę, przecięłam ją na pół i co? Kiełbasa była już równomiernie podsuszona. Moim zdaniem kiełbasa chorizo nadawała się już do spożycia. Ale z degustacją i robieniem zdjęć kiełbasy musiałam trochę poczekać, gdyż w między czasie trafił nam się remont kuchni, wszystkie pokoje były zastawione meblami, nie miałam dojścia do mojego „fotograficznego stołu” aby ją uwiecznić. Czas tej kiełbasie służył 🙂 Polecam, gdyż warto chorizo zrobić samemu.
Przepis na domowe chorizo, czyli hiszpańską kiełbasę :
2 kg chudej karkówki
1/2 kg słoniny lub podgardla
1,5 łyżki stołowe soli
1,5 łyżki soli peklowej
1,5 łyżki pieprzu cayenne
1 łyżka mielonego pieprzu czarnego
1 łyżka stołowa cukru
1 łyżka mielonej wędzonej papryki Kotanyi
1/2 łyżki słodkiej papryki Kotanyi
1/2 łyżeczki kminku
1/2 łyżeczki suszonego oregano
1 tabletka wit, C rozpuszczona w 1/2 łyżeczki wody (kwas ascorbinowy)
1/2 szkl. brandy
1/5 szkl. czerwonego octu winnego
1 łyżka stołowa posiekanego czosnku lub granulowanego
Dzień wczesniej mrozimy 2 kg chudej karkówki i 1/2 kg słoniny lub podgardla. Rano wyciągamy z lodówki. Mięso kroimy w kostkę ok. 2,5 cm. Zimne mięso i tłuszcz mielimy na grubym sitku. W misie mieszamy mięso z tłuszczem i wszystkimi przyprawami. Mieszankę konserwujemy za pomocą kwasu ascorbinowego, soli peklowej, brandy, octu winnego i cukru. Dokładnie wyrabiamy farsz ręką. Gdy wszystko dokładnie połączymy, przekładamy całość do miski, przykrywamy papierem do pieczenia i wstawiamy do lodówki na 24 godziny. Następnego dnia dość grube jelita napełniamy ciasno farszem, formując kiełbaski ok. 20 cm. Kiełbasę wieszamy w przewiewnym, chłodnym miejscu na ok. 8 tyg. Warto ją zrobić.
Na zdjęciu chorizo po 3 tyg. suszenia.
Zdjęcie poniżej przedstawia kiełbasę pokrojoną 12 stycznia 2014 roku, wychodzi na to że ten przepis jest można testować i wykorzystywać bez obaw!!!!
Dodaj komentarz